در هواى دو گانگى

هرگز کسى اين‌گونه فجيع به کشتن ِ خود برنخاست که من به زنده‌گى نشستم


	بـه : عـبـاس شـيـخـی ها ... زندگی ام اسير تكرار شده ست در بـيـن دو ديـوار گـرفتـار شـده ست اي عـشـق ببين _ ببين تـبـانی كردند منـصـور دوباره بر سـر دار شده ست . ******* شب در همه جاری _ سحری نيست كه نيست زنـدان نـفـس جـای دری نيست كه نيست بــغــضـی بـه گـلـوگـاه صـدا گـيـر افـتـاد از بـارش بـاران خبـری نيست كه نيست . ***** هر چند قديم عشقمان نارس بود يك حجم غزل برای چشمت بس بود در خواب غزل برای چشمت گفتيم بيدار شديم ، هر كسی نا كس بود . ***** امسال وجودمان زغم لبريز است انگار مسـير حمله ی چنگيز است اي عشق بهار زندگی مان پوسيد امسال تـمـام فصل ها پاييز است . ******** آرش زكمان گذشته _ يعنی برگرد آينده _ زمان گذشته _ يعنی برگرد چـيـزی كه نـمانـده تـا سـراپـا آتـش آب از سـرمان گذشـته يعنی برگرد .** \|+\| نوشته شده توسط مجتبی طلعتی در شنبه هشتم مهر 1385 \|